Ruth

Vanmorgen stapte weer een uitzonderlijke vrouw de kerk binnen: Ruth. Haar ja-woord klinkt nog net zo na, als ooit het scheppingswoord van God.

Ruth was een jonge vrouw. Ze leerde een vluchtelingenfamilie uit Bethlehem kennen en werd verliefd op één van de zonen. En hij op haar. Hij trouwde met haar. Ze gingen een prachtige toekomst tegemoet. Leek het.

De toekomst kwam niet. Niet díe in elk geval. De man van Ruth stierf. Plotseling. En liet de jonge vrouw leeg achter.

Soms springt de chaos als een vloedgolf over mensen heen. Je hebt geen tijd, geen kracht om te bedenken wat of waarom. Je weet zelfs nauwelijks dat je er zelf nog bent.

Wat.

Wat dan?

Naomi, schoonmoeder van Ruth, wil terug naar waar zij vandaan kwam. In de Schriften betekent zoiets altijd: niet meer verder kunnen. Laat mij maar gaan. Het hoeft niet meer.

Maar Ruth staat het niet toe. Ze staat niet toe dat haar verlangen zo wordt verloochend. Haar verlangen naar een goed en rechtvaardig leven. Ze staat niet toe, dat het doek over haar schoonmoeder valt. Ze zegt: Ik ga met jou mee.

Naam van God.

In dat ene zinnetje klinkt een nieuwe schepping. Ik blijf. Ik blijf trouw.

Sommige mensen, zei broeder Roger ooit, zijn zonder het te weten, een weerglans van Christus. Ze weerspiegelen God.

Advertenties

Eén reactie op “Ruth

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s