Lampedusa, 130 doden.

album_large_572876Hier bij mijn slaap klopt het getal in het ritme van mijn hart: 130. Honderddertig doden. Zij stierven in de hoop op een nieuw bestaan voor de kusten van “Fort Europa”. Zo werd het genoemd, elke maand, bij de wakes voor uitzetcentrum Zestienhoven. Honderddertig.

Ik liet de honden uit. Honderddertig doden.

Ik verpootte cyclamen. Honderddertig doden.

Ik ruimde de vaatwasser uit. Zette nieuwe kopjes erin.

Ik keek naar buiten.

Honderddertig doden.

Wat valt er te doen?

Ik zet de radio aan. Ik hoor politici, verslaggevers, reporters, mensen van de straat. Ze praten over Krol, de voorzitter van de vijftigpluspartij. Ze praten over de crisis die moet worden bestreden. Ik hoor ze praten over ons en onszelf.

Honderddertig doden.

Is er nog iemand die roept, dat het zo niet kan? Dat wij ons niet moeten opsluiten in onze rijkdommen? Dat wij niet zo bang en klein moeten zijn?

“Als we onze welvaart niet willen delen”,  wie zei het toch?: “Dan komen ze het hier halen.”

Honderddertig doden. En onschuldig zijn wij niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s